Afgelopen week heb ik mijn naaimachine eens uit het stof gehaald. Ik heb namelijk dit boek aangeschaft.
Want ooit zal mijn dochter in een door mij gemaakt rokje lopen.
Dat Moet Gewoon.
Ik heb in het verleden wel eens wat naaipogingen ondernomen maar ben er ook weer snel mee opgehouden want ik vind de patronen altijd zo ingewikkeld beschreven.
Maar het lijkt me zo leuk, een rokje naaien van een leuk, zelfgekozen stofje.
En dit boek geeft me hoop!
Dus ben ik braaf begonnen met de naailes van een kwartier, het maken van ‘patroongewichtjes’. Dat zijn dingen die handig zijn als je een patroon overneemt op patroonpapier.
Ik deed er wel langer over dan een kwartier maar het was een goede oefening voor mij.
Want ik trap te hard op het ‘gaspedaal’ en de zakjes dichtnaaien terwijl de vulling erin zit valt ook niet mee.
Bij ieder zakje ging het weer wat beter.
En wie weet staat er binnenkort een foto van een rokje op dit blog....
